DÜŞLERİMLE BAŞ BAŞA

DÜŞLERİMLE BAŞ BAŞA

KENDİ YAZDIKLARIM.

SEVDALARIM, DÜŞLERİMDİR ...

3/2/2007

 

Ne bahar eskisi gibi yanık tütsü kokularını saçıyor nede güz
soğukları savuruyor o sevgi taneciklerini boş kaygılardan mızmızlanan
yorgun yüreğime. Taze bir son bahar günü denizi seyredişim geliyor
aklıma ismi tepe olan camlı bir sevda kulesinde. sıcak çay ve duygulu
gözyaşlarının ıslaklığı geliyor aklıma yüzündeki. Uzun uzun dalıp gittiğim
o sevda tepesinden uzak düşler dünyasında ilk sevenim oluyorsun benim düşler
denizimde.Kayalar üstündeki hisler öğretmenim oluyorsun sonra. içi şiir
dışı mektup anlatılarım aklında yer ediyor bu sevda masalında. Bir hayaller
prensesi yapıyorum seni bir gökteki en büyük kıskanılan yıldız.en son
halin olduğunan beri bende yani sihirli o varlık en uzağıma düşürüyor
düşler penceremin. belkide en kuytusunda kalıyorum düş pervazlarımın.
ne melekler yaladı bu masalda ne de acılarımla çarpışmalarımdaki yüz
ifadelerim. her çarpışmada üzgün bakışlar unutulmayacak dedirten, her
şiirde aşk yalan bence dedirten.hayır aşk yalan değil.istersen eğil bir
bak sayfalarından haytın içine. eğil de bir gör yazılarından yanmış bir
aşk masalını bitmiş halde. o zaman belkide anı olma hakkını kazanır
içimde gelin güvey saçma düşler,belki de çk tan anı olmuştur yitip giden
dostluklar gibi. Bazen kendimi şu elimdeki gazı bitmek üzere olan çakmağa
benzetiyorum.başkalarının içini aydınlatmak için her yanışında söneceğimi
bilerek ve yinede direnerek ucumu ısıtıp duruyorum. ısınan ucumla birlikte
yakıp gideceğimi bilerek kendimi bitiriyorum. ama tüm bunlara karşı yine de
pes etmeye niyetim yok hayattan. yinede mutluyum, acılarımla birlikte
paylaştığımız ve kendimize dost edindiğimiz kalemimizle birlikte. bunca
dostlarımla o kadar kalabalığım ki yanlızlığımın tam ortasında kelimelerimin
arasında. bu yalnızlık doyasıya ne mutlu, bu kalem bana ne asil sevda,ve bu
sen...bana en büyük sevda...sevdalarım düşlerimdir,düşlerim sen
ve sen hep orda kalacaksın ama sadece orada...

 

 

Tayfun ÇEVİK
03.01.2007 / K.Çekmece

Yorum (1) Yorum yaz! Kalıcı Bağlantı

YAZ BİTİMİ SARIŞIN GÜNLERDEN BİRİNDE

2/2/2007

 

                  Hafif rüzgarlı bir yaz bitimi sarışın günlerden birinde. Denizle dalgalanan düşler, birkaç sevgi sözcüğünde gizli kalmış sarılmaktan çekingen ve samimi itiraflardan hoşlanan diğer yarımla birlikte seyrediyorum seni. Öyle masum ve yürekten bakıyordun ki bana, ben bundan hep kelepçeli kalsam da, unutmadım senin için yazdım hislerimin destansı şiirlerini. Hep öyle kalsın istedim, değilmemiş, kirlenmemiş. Kayıp saydığım kendimi bulamamaktan yorgun düşen benliğim seninle direniş gördü sevdava,sevgiye karşı hayatın acımasızlığını. Hep unutkanı oynadım hayat rolümde unutmadığım halde çamlı yollarda yanın sıra üzgün yürüşlerimi, yalan söyleyemedim işte sevgim üzerine,ne dersen de alabildiğine bir acı yükü üstlendim kendime bile sormadan, bulamadan kendimi seni ben için değil seni sen diye sevdim. Güz başladı tıpkı yüreğimdeki gibi paralel bu dünyaya, yine eskisi gibi sensiz ve yine sensiz düşler başladı. Bir yararı olurmu diye hep sordum kendime unutulmadan önce son defa seni sevdiğimi söylesem. Yakınlaşmak istemediğim kara ve hüzün kaplı yağmur bulutlarıyla, iç içe olduğum bir ortamda. Bu yürek nelere yandı daha önceleri, bir sevda peşinde bitmeyecek elbet, yürüdüğüm yoların cevabıyla isteksiz bir veda. Böyle senin için çok daha iyi olacak belki de, karşılıksız bir sevginin karşısında unutlumayacak anlarla birlikte zengin bir mirasla seni sana verdim. Benim olmayan seni, hayatın sıcak kollarında daima izleyeceğimdem kuşkun olmasın. Umadık bir yerde muhtaçken yardıma bulacaksın beni. Her yağmur yağdığında görülmeyen gözyaşlarım aklında kalmayacak belkide ama yağmurun  adından anımsayıp gülümseyeceksin bunu biliyorum. İyiki varsın değin günü unutmadığım gibi sen de iyiki hayatımdasın dediğim o ışıldayan gözlerinin aklıma düştüğü gecelerde sana gönderdiğim mutluluk dualarını bilmeycektin. ta ki, beni tam kalbimden vuran uzaklaşmanla. Eskiden bir düş kadar yakınken bana bunu sen istemediğin için hayalini kuramadığım yarım kalan hayatlarımı tamamlayamadım. Bıraktım öylece yapalnız kendimi. Konuşmaya değer bulamadığım herşey, soyutlamamı istedi benden hep kendimi insanlara karşı. Öyle çok dilemiştimki canım içine taşımayı seni, bir anda karşımda bulduğum şey ise, hayatın gerçek yüzü olan geç kalmalar diye nitelendirdiğim ve artık anlamını yitirmek üzere olan sönük bir kelimeyi buldum karşımda. Belki de doğrusu da bu. Acı çekmek benim için ne anlam ifade ediyorsa senin içinde hayatının normale dönmesi demek oluyor. Üzmek istemediğim karşıt düşlerin hep uzağında kaldın tıpki şimdi yapmaya çalıştığım gibi ama bu gönül onu nasıl yok saysın dedirtti düşlerim bana. Artık bilmeyecek olan sen, içimde kopan fırtınaların birgün nasıl buralardan gideceğimi. Bir dua göndersen gelir belki mutluluk adına tek isteğim bu senden, birazcık hatrım kaldıysa yaşanan masalsı rüyalardan. Sevgiyle kal, bildiğim ve bilmediğim tüm mutluluk çeşitleri seninle olsun.Öpüyorum alnından tıpkı eğilip alnından öptüğüm gibi acılarımın ...

 

                                                           Tayfun ÇEVİK

                                                  01.02.2007 / K.Çekmece 

 

Yorum (1) Yorum yaz! Kalıcı Bağlantı

HEPİNİZE MUTLU VE KEYİFLİ BİR HAFTA SONU DİLİYORUM...

27/1/2007

     Eskilerden beri hep yazma duygusula kendimi başabaşa buluyorum.Nedense bir türlü tam bir konu üzerinde yoğunlaşıp yazıya aktarmayı denemiş değilim doğrusu.Ama bu sefer galiba birşeyler çıkacak ortaya. Uzun zamandır aklımda yazmak istediğim bir konu vardı, bunu bir kitap haline getirmeyi düşünüyorum.Bu onca biriktirdiğim yazılarıma rağmen oluşturduğum ilk kitabım olucak ve bunu ilk siz değerli blogcu üyeleriyle paylaşmak istiyorum.İnşallah bitirdiğim zaman beğenirsiniz.

 

     Hepinize mutlu bir hafta sonu diliyorum, hafta sonunuzu iyi değerlendirin bence, sevdiklerinizle birlikte olun mesela. Çünkü, hayat sevdiklerinizi ertelemek için çok kısa...Hepinize sevgiler....

Yorum (1) Yorum yaz! Kalıcı Bağlantı

İşte bir aşkım daha öldü bu gün

18/1/2007

 

İşte bir aşkım daha öldü bu gün

Verirken toprağa neler hissettiğim anlatılmaz bir duygu

Vurulan son darbe acısıyla kalbimin dışa vurduğu acı bir zoraki gülümsemeyle eğilerek öptüm alnından acılarımın

Beni bu günümde bile yanlız bırakmayan hayallerim yine ellerimden tutup götürmeye çalıştılar ama nafileydi

Bu sefer hayal kurmaktan çok hayalle gerçek arası yaşadığım aşkın yanında olmak istiyordum

Tuhaf duygular esaretide yaşanan ama mantıklı düşüncelerimin eşliğinde gözlerimi kapatmak istiyordum omzunun bulut boşluğunda aradığım huzur için

Derin ve acı veren bir sessizlik kaplamışken

Bilemediğim sonumu hayal edemedim nedense

Hayali bile kötüydü bunun

Ben kötü hayaller kuramam bunu anladım bu gün

Anlamsız yaşanmış ne varsa bu dünyada hepsi kötü geliyor artık bana

Ve kim öpmüşki alnından acılarının peşinden giderken bir sevdayla kim sarılmış ki adını umut koyduğu sonu gelmez bir oyuna

Gerçeklerimi bile ayırt edemez olmuşum anladım bu gün

Hayaller benim mi yoksa ben mi hayallerin mahsulüyüm

Zaman boşa mı akıp gidiyor yoksa zamandaki boşluk mu benim için hayallerde yaşamama olanak tanıyor

Ve seviyormuşum ben en iyi bunu anladım bu gün

Gömdüğüm her aşkımın tüm mirasları onda toplanmış

Tümü onda toplanmış aranılanların

İçten gülüş, sevecen ve samimi davranış

Düşüncelerden ve birazda buruk yüreğinden kaynaklanan  anlamlı bir bakış

Hayat ne diyeyim ki sana bilmiyorum

Şu hayaller prensesine lütfen kuvetli bir alkış.

                                                              

 

                                                              Tayfun ÇEVİK              

                                                              15.08.2006 / istanbul

Yorum (yok) Yorum yaz! Kalıcı Bağlantı

KiM BiLEBiLiR Ki BELKiDE....

13/1/2007

 

        YANLIZLIĞIN SONBAHARINDA İÇİNDE KAYBOLDUĞUM DUYGULARIMLA ÇEKİP GİDİYORUM BU ANLAMSIZ VE ÇELİŞKİLİ IZDIRAPLARIMIN İÇİNDEN.SANKİ DAHA DÜN ÖLMÜŞ GİBİYİM DOĞDUĞUM GÜNDEN BU YANA.SANKİ BİRİ BENİ ÇIKARTMAYA ÇALIŞIYOR BU DERİN VE ACI DOLU KUYUNUN İÇİNDEN.ASLINDA O KADAR KORKUYORUM Kİ BENİ O KUYUNUN İÇİNDEN ÇIKARMALARINDAN.KENDİMİ BANA HATIRLATMALARINDAN, DERİN YARALARIMI İYİLEŞTİRMELERİNDEN O KADAR ENDİŞELENİYORUM Kİ BİR ANDA ONCA EMEĞİMİN KAYBOLACAĞINDAN KORKUYORUM.ÇEKTİĞİM ONCA SABRIN ANLAMINI YİTİRMESİ, ERİYEN KAR TANELERİ GİBİ SİLİP ALMASI VE KUYUYA ATLADIĞIM İLK GÜN UĞRUNA ÇELİMSİZ VÜCUDUMUN EZİK GÜLÜMSEMELERİ ADINA YAŞAYAMADIĞIN VE GEÇ KALDIĞIM SEVDALAR HATRINA BOŞUNA KUTLAMIŞIM YANLIZLIĞIMI YILLARCA.

 

        EVET MALESEF YENİ ANLADIM BU SON SEVDAMDA KENDİM OLDUĞUMU.ÇÜNKÜ DERİN SANCIM İLK DEFA KARŞIMDA BOYNU BÜKÜK AĞLADI AĞLAYACAK BİR HALDE OTURUYORDU.SESSİZ VE TATSIZ BİR HÜZÜNLE.

 

        BAHAR YİNE GİDİYOR BURDAN ELLERİNDEN TUTAMADIĞIM SEVDAMLA BİRLİKTE.BİRİKTİRDİĞİM GÖZYAŞLARIMI ONA HEDİYE EDEMEDEN SON BİR GÜLÜMSEME VE KULAKÇINLAMASI EŞLİĞİNDE.HÜZNÜMÜN SEBEBİ ŞUYDU ASLINDA; BU KUYUYA NE ZAMAN BAHAR GELSE BU GÖNÜL DOLAR TAŞAR SEVİNÇ GÖZYAŞLARIYLA GİTTİĞİNDE İSE TAŞAN GÖZYAŞLARINDA CİĞERLERİME DOLAN PARÇALANASI YARIM SEVDALAR HAZNEME DOLUYOR.İÇİME. İÇİME DOLAN BU GÖZYAŞLARI NE ZAMAN BENİ KUYUDAN ÇIKARACAK GİBİ OLSA YÜREĞİM AĞZIMA GELİYOR VE O ZAMAN KUSUYORUM ÇEKİP GİTMELERİMİ SEBEPSİZCE HABERVERMEDEN.KENDİME BİLE SORMADAN KUSUYORUM KENDİMİ ÖLDÜRESİYE.KUSUYORUM Kİ ÇIKAMAYAYIM O KUYUDAN.İÇİMİ ACIDAN O GERÇEKSİ YAŞAMLAR SOLUMADAN BATAYIM EN DİBE İSTİYORUM.

 

        KİM BİLEBİLİR BELKİ BİRGÜN, BAHARDAN SONRA KARLI BİR KIŞ GÜNÜ GÖMERİM DERİN ACIMI KENDİMDEN UZAK. BELKİDE OTURUR YAZARIM SABAHLARA KADAR YANLIZLIĞA DOYARAK.

 

 

                                        Tayfun ÇEVİK

                                        13.01.2007  :  03:09 PM

                                         Küçükçekmece

 

Yorum (1) Yorum yaz! Kalıcı Bağlantı